ALMELO : SCHOT IN DE ROOS !

Almelo was een schot in de roos ! Rond half een was ik op zaterdag 15 mei bij Edwin thuis. Robin en Piet waren reeds bij hem; Edwin reed met mij mee richting Almelo; Piet en Robin volgden in hun wagens. Nadat we in de omgeving van Breda meer dan een half uur stapvoets gedwee in de file reden, ging het veel vlotter. Het was rond vier uur toen we aan het Rembrandtplein aankwamen. Robin had Ferry Uspessy, een van de verantwoordelijken, kort voor onze aankomst gebeld, zodat hij ons meteen naar onze parkeerplaats achter een grote tent kon leiden. Kort na onze aankomst bereikten onze bassist Jacques en zijn vrouw Jo ook het Rembrandplein en ons muzikaal gezelschap was volledig. Een bevriend koppel uit België had met vrienden ook de lange weg naar Almelo gevonden en we waren aangenaam verrast hen daar te begroeten. We werden hartelijk onthaald door de familie en vrienden van Ferry en de organisatoren. We laadden onze spullen uit de wagens en nadat de band die aan het spelen was zijn optreden had beëindigd konden we ons op het podium installeren. Daarna was het etenstijd ; lekkere Indonesische kost met rijst, satés, pitta, aardappelschilfers, pinda- en pikante saus.
De band Indexx die ons eerste optreden voorafging, speelde lekkere funk- en rockmuziek van Guns 'n' roses, The Doors, Santana, Stevie Wonder. Intussen hadden wij ons klaargemaakt voor de eerste set. We openden met Apache gevolgd door Foottapper. Naarmate de set vorderde groeide het enthousiasme van het publiek. De nummers liepen lekker en Jacques haalde heel zijn trukkendoos met grappen en grollen boven. Het was snel acht uur, einde van dit eerste optreden. We werden afgelost door de Van Dijck-band uit Marken, bestaande uit een vader met zijn zoon en drie dochters. De moeder van het gezin was hun manager. Ze brachten een leuke mix van Molukse en Engelse nummers. Wat vooral opviel was de prachtige samenzang van de meisjes, die daarbij alle drie nog instrumenten ter hand namen. Zij speelden één lange set van een goed uur en hun nummers verveelden geen moment. Onder luid applaus verlieten zij het podium, het moment was voor ons aangebroken om de tweede set te beginnen. Het was intussen al halftien geworden en in principe mocht de 'geluidsoverlast' van de plaatselijke politie 22u niet overschrijden. We speelden onze nummers na elkaar zonder al te veel bindteksten van Jacques. Kort voor tienen kregen we een seintje om de laatste twee nummers in te zetten. Uiteindelijk mochten we nog een toemaatje geven : Time is tight sloot de avond af.
Omdat we met de wagens praktisch achter het podium stonden waren ze snel ingeladen. Robin, Jacques, Piet en Jo bleven in Almelo overnachten. Edwin en ik reden terug naar huis; Edwin vertrok op zondag naar Malgret de Mar (Spanje) waar hij met zijn andere band Ad_Venture voor een week naartoe trok. Om drie uur voelde ik de zachte matras van mijn bedstee !!

De commentaren zijn gesloten.